Wewnątrz warsztatów PixVerse na szczycie UN AI for Good Global Summit

W dniu otwarcia szczytu UN AI for Good Summit, który odbył się w Genewie w dniach 7–10 lipca 2026 r., PixVerse poprowadziło warsztaty, które zgromadziły pięciu twórców pracujących na froncie tworzenia filmów AI. Przez całe popołudnie szczerze rozmawiali o swoich procesach twórczych i o tym, w jakim kierunku ich zdaniem zmierza to medium.

Warsztaty były następstwem partnerstwa PixVerse z UN AI for Good Global Summit i Festiwalem Filmowym 2026, które określiło szerszy program udziału twórców i nagród.

Frederic Werner, dyrektor ds. zaangażowania strategicznego w ITU i współtwórca AI for Good Global Summit, rozpoczął popołudnie od przypomnienia, dlaczego ta dyskusja ma znaczenie wykraczające poza samą technologię. To, co dzieje się obecnie z wideo AI, jak powiedział, to nie tylko zmiana techniczna. To zmiana twórcza, przemysłowa, a także kulturowa. Podkreślił również, że sama innowacja nie wystarczy. Właściwe podejście wymaga odpowiednich standardów, odpowiednich umiejętności i odpowiednich partnerstw obok samych narzędzi.

Robyn Tan, nasza Head of Global PR, przedstawiła następnie przegląd PixVerse. Przewodnia myśl była prosta: obniżenie barier w tworzeniu wideo, aby więcej osób mogło opowiadać swoje historie. Omówiła, w jaki sposób platforma obsługuje trzy różne typy użytkowników: codziennych twórców przygotowujących treści na media społecznościowe lub dla rodziny, profesjonalnych twórców z jasną wizją oraz zespoły korporacyjne dążące do usprawnienia swoich procesów produkcyjnych.

Robyn przedstawiła również trzy rodziny modeli PixVerse: serię V do kinowego generowania wideo, serię C do profesjonalnych zastosowań filmowych i komercyjnych oraz model świata czasu rzeczywistego z serii R. Zakończyła informacją o inicjatywie PixVerse Originals, która wspiera twórców na całym świecie w realizacji natywnych produkcji AI poprzez moc obliczeniową, tokeny i wsparcie dystrybucyjne.

Następnie przeszliśmy do dyskusji panelowej moderowanej przez Davy’ego Zhanga, naszego Head of Global Operations. Na scenie do Davy’ego dołączyli Anna Pimen, Sonya Dukhon, Daria Grin, Ken Wu i Orri Bogdan — grupa reprezentująca kino grozy, pełnometrażowe filmy animowane, treści komercyjne i sztuki performatywne. Rozmowa wyszła poza pytanie, czy wideo AI jest możliwe, a skupiła się na tym, co właściwie oznacza dla ludzi, którzy je tworzą.

Dyskusja powróciła do jednego wspólnego przekonania: granice wideo AI przesuwają się szybciej, niż ktokolwiek się spodziewał. Pomysły, które jeszcze kilka miesięcy temu wydawały się nieosiągalne, stają się możliwe w prawdziwej pracy twórczej, zmieniając sposób, w jaki twórcy myślą o obrazach, grze aktorskiej i skali opowieści, które mogą zrealizować. Ożywiona część rozmowy dotyczyła relacji między tradycyjną grą aktorską a wideo generowanym przez AI — gdzie kończy się rzemiosło aktora, gdzie zaczyna się reżyserowanie postaci AI i jak oba te elementy mogą kształtować prawdę emocjonalną sceny. W całym panelu zachęta była jasna: eksperymentujcie dalej, trzymajcie się blisko pojawiających się możliwości i używajcie AI, aby wnosić w świat bardziej osobiste, ambitne i niegdyś niemożliwe historie.

Pierwszą indywidualną sesję popołudnia poprowadziły Anna Pimen i Sonya Dukhon, duet scenarzystki i producentki stojący za filmem Elderberry, którego premiera odbędzie się 20 lipca. Ich prezentacja była mniej relacją z procesu powstawania filmu, a bardziej argumentacją za tym, dlaczego dobrze zrealizowany horror ma znaczenie. Anna otworzyła wystąpienie pytaniem, które w tym gatunku pada rzadko: czemu tak naprawdę służy art-horror? Jej odpowiedź brzmiała: tworzy symboliczną przestrzeń do konfrontacji z tym, czego zwykle unikamy — żalem, poczuciem winy, samotnością, rodzajem bólu skrywanym pod płaszczem pozytywnego myślenia lub produktywności, dopóki nie ma dokąd ujść. Film wyrósł z tego przekonania. Elderberry to historia widziana oczami dziecka, badająca, jak dzieci mylą niebezpieczeństwo z zabawą — i co robią dorośli, gdy nie potrafią spojrzeć wprost na to, co boli. Sonya wniosła wymiar osobisty. Część wizualnego świata filmu powstała z jej własnych wspomnień z dzieciństwa, odtworzonych za pomocą narzędzi AI — obiektów, faktur i szczegółów z jej przeszłości wyrenderowanych przez PixVerse, a następnie wplecionych w atmosferę filmu. To niezwykły wybór artystyczny, który pokazuje, co umożliwia AI: nie tylko szybkość czy skalę, ale nowy rodzaj dostępu do materiału osobistego, którego tradycyjna produkcja nie byłaby w stanie uchwycić w ten sam sposób.

PixVerse był głównym partnerem technicznym filmu Elderberry, wspierając produkcję narzędziami generatywnymi, które powołały do życia charakterystyczny świat wizualny filmu.

Ken Wu, aktor i współzałożyciel Eidon Labs, skierował popołudnie na bardziej filozoficzne tory. Jego argument: opowiadanie historii to nie tylko rozrywka. To infrastruktura spajająca społeczeństwa. Narody, prawa, waluty — to wszystko opowieści, w które ludzie decydują się wierzyć. Z tego punktu nakreślił kierunek, w jakim zmierza to medium. Przeszliśmy od opowiadania historii do ich pokazywania, a teraz zbliżamy się do czegoś nowego: wchodzenia w historie. Przyszły gawędziarz, jego zdaniem, to nie autor czy filmowiec. To twórca światów (world-builder). Ktoś, kto tworzy środowiska, postacie i reguły, w których widzowie nie tylko biernie uczestniczą, lecz biorą aktywny udział.

Zakończył dwoma pytaniami, które celowo pozostawił otwarte: co w tym wszystkim pozostaje ludzkie i jakiego rodzaju światy powinniśmy budować?

Orri Bogdan, współzałożyciel Anthum AI, przedstawił bardziej komercyjne spojrzenie. Jego teza była prosta: tworzenie wideo AI jest łatwe. Zarabianie na nim już nie. Anthum łączy marki poszukujące treści reklamowych z twórcami, którzy mogą je przygotować, działając w oparciu o model konkursowy, w którym realne wydatki reklamowe wyłaniają zwycięzcę. To, co sprawiło, że jego sesja stanowiła świetny kontrapunkt dla pozostałych, to szansa, na którą wskazał: wideo AI otwiera drzwi nie tylko filmowcom i opowiadaczom historii, ale każdemu, kto chce budować karierę tworząc treści.

Daria Grin zamknęła popołudnie najbardziej praktyczną sesją dnia. Zamiast tradycyjnej prezentacji przeprowadziła uczestników przez platformę workflow, którą sama zbudowała na bazie PixVerse — narzędzie zaprojektowane do efektywnego zarządzania złożonością produkcji pełnometrażowego filmu animowanego AI. Poziom szczegółowości robił wrażenie: każda część jej procesu, od planowania scen po generowanie i zarządzanie zasobami, została przemyślana i usystematyzowana. Zaprezentowała również zwiastun filmu Aisha and the Sands of Destiny, jej nadchodzącego pełnometrażowego filmu animowanego zakorzenionego w arabskich tradycjach narracyjnych. Zobaczenie gotowego dzieła obok workflow, który je stworzył, stanowiło mocny akcent wieńczący popołudnie.

W tym samym tygodniu w Genewie firma PixVerse wręczyła również nagrodę specjalną PixVerse Special Prize na festiwalu filmowym AI for Good Film Festival. Przeczytaj Sudańscy i egipscy filmowcy zdobywają nagrodę specjalną PixVerse, aby poznać ogłoszenie wyników.

---

Powiązane zasoby

• PixVerse nawiązuje współpracę z UN AI for Good Global Summit 2026
• Sudańscy i egipscy filmowcy zdobywają nagrodę specjalną PixVerse
• PixVerse Originals
• PixVerse przedstawia model C1 do produkcji filmowej
• PixVerse rozpoczyna konkurs PixLight

Twórz na PixVerse i wnoś w świat bardziej osobiste, ambitne historie.